سنگ نوشته های گور

=========================

نظر استاد خورشیدی که بسیار دوستش می دارم

http://loulian.blogfa.com/page/negare

جو گندمی های افشان در باد
در آغوش گونه های سرخ افق
آستانه سیاه شب را

            ترجمه می کنند
                 در عزیمت باران

و بلندای نگاه تو
خوابگاه
زمستانی من می شود.

==========================================================

  در دوردست

 رگ های آبستن از غرور

 تندیس بوسه ها و لبخند ها

                            تا خاک سرخ ...

پهلو شکافتن درخت

              در تلاطم ابر

           آنجا که رود

                   با جامه کبود،

                        به آسمان می رسد...

=========================================

نظر استاد منصور خورشيدي هميشه الگوي من براي سرودن شعر بوده است:

پهلو شکافتن درخت

در تلاطم ابر

آنجا که رود

با جامه کبود،

به آسمان می رسد


موسيقي شعر در سطر هاي پاياني با ريتم تند تحولي در زبان شاعر ايجاد كرده است .حضور رود با جامه ي كبود بهره وری از صامت ها و مصوت ها ، حرکت و سرعت تخیل در توالی تصویر ها کارکرد هجا ، واژه و جای آن در مصراع ، عمده ترین وجه شکل گیری شعر محسوب می شود که رابطه ی شاعر را با مخاطب حفظ می کند .
حاصل جمع همه ی عوامل فوق ترسیم ساختار و فرم شعر است که به صورت ساده یا نمادین موجب می شود تا به ساحت معنایی اين اثر راه پیدا کنیم .

و اين آن ديگر در ساحت شعر است .

                                                                  منصور خورشيدي

                                                                   30 مهر 1390

به دوست خوبم " حنيف خورشيدي"

شيهه ي امواج

               با خانه هاي پشت سر...

شدت آب

          در مرگ مست...

و طغيان نفس

                ميان پس لرزه هاي زمين...

صدای

رمیدن درد

تا اشتراک تنگنا

دایره می شود

                   دور می شود این حس مستطیل

از هرم نفسهای

رودررو

قلب خدا

    در آستانه ی زیتون

چه موهبتی دارد

                     پرواز در اضلاع دیگر زمین

تسخیر دوباره ی سنگ

       در گرمای انگشت

تا تختم

بیصدا بخوابد.

از دیروز که رویینه تنی را به ارث برده ام

غافل از آشیل سرنوشتم ماندم

و امروز که آخرین تیر سرنوشت

پاشنه ی آشیل مرا در نوشت

من به تنهایی خود خواهم مرد.